Adalet eski Bakanı Oltan Sungurlu, Gümüşhane’deki evinde akşam yemeğine bazı isimleri davet etti. O yemeğin ağır misafiri Aydın Doğan’dı. Oltan Abi'nin çağırdığı tek gazeteci de bendim.
1994 yılındaki bu buluşmaya giderken Gümüşhane’deki tek radyo olan Gümüşvadi FM’in sahibiydim. Yine tek aylık ofset gazete de bana aitti. Ayrıca Hürriyet, Tercüman, Günaydın vs. birkaç ulusal gazetenin Gümüşhane muhabiriydim. Belediye basın danışmanlığı görevim de vardı. Bunlara 26 gibi çok genç yaşta ulaşmıştım.
Yemek sırasında hemşehri muhabbeti yaptık. Samimi ve sıcaktı. Aydın Abi, RTÜK Kanunu eksenli eleştirilerde bulunmuş ve aynı zamanda hısımı olan Oltan Abi’ye “7 milyon dolar zarar verdin bana” diye takılmıştı. Zira Oltan Abi her zaman doğru bildiğini yapar, devlet işlerinde iltimasda bulunmazdı.
Aydın Abi'yi radyoya davet ettim ama istemedi. Röportaja yanaşmadı. Çıkardığım Gümüşvadi Gazetesi’ni eline alıp incelemiş ve bana dönerek, “Oğlum sen köşeyi dönmüşsün” demişti. Gazetede epey reklam vardı ve Aydın Abi de onlara takılmıştı. Ben de “Abi bizim reklamlar seninkiler gibi değil ki…” yanıtı vermiştim.
Aradan 2 ay geçmedi kulağıma bazı söylentiler gelmeye başladı. Aydın Doğan’ın bana Milliyet Gazetesi’nde görev verdiği konuşuluyordu. Ben herhangi bir talepte bulunmamıştım o yüzden şaşırdım bunu duyunca. Lakin “Bizim gibileri yukarılara gitmeli ki köşeleri yaramaz adamlar tutmasın…” diye bir düşüncem vardı mesleğe atıldığımdan beri…
Ben sadece dinledim konuşulanları, nereden çıktı diye merak da etmedim, az çok tahminim vardı. Derken bir gün radyodayken telefon çaldı. İki hattım vardı. Biri telsiz telefona bağlıydı. Öbürü de klasik olana… Bu çaldığında sekreter açardı ama telsizi direk ben açardım. Ve telsiz olandan aranıyordum. İşin garibi o telefonda da arıza vardı, telsizi bozuktu. Megafonu açarak “Alo..” dedim. Karşıdan bir bayan, “Hakan Şanlıtürk’le görüşebilir miyiz?” dedi. “Buyurun benim” dedim. “Aydın Doğan görüşecek” diye devam etti. Kendisine biraz beklemesini söyledim, radyodaki görevli arkadaşlara 'rahatsız etmeyin' diye talimat verip döndüm. Aydın Abi ile konuşmaya başladık ve Ankara’ya gelmeye karar verdim. Milliyet’te başlayacak, politika muhabirliği yapacaktım…
Ankara’ya gelme kararını Gümüşhane’deki 'medya imparatoru' konumumu bir yana bırakarak aldım. Ankara’da Milliyet’te 10 sene çalıştım. Taşradan gelmeme rağmen kısa sürede kendimi kabul ettirdim.
Temsilci Fikret Bila bu durumdan hoşnut değildi. Çok uğraştı benimle. Hatta Mehmet Yakup Yılmaz’la bir olup beni işten atmaya kalktı. Gönderdikleri sarı zarfı ikisine de yalattım. Basın tarihine geçmiştir bu olay. Ona rağmen utanmadan görevlerine devam ettiler. Normalde muhabiri işten atmak isteyip de buna muvaffak olamadıkları için kendilerinin bırakıp gitmeleri gerekirdi ama onlar yapı olarak bundan utanacak adamlar değildi.
2004 Aralık ayı sonunda Aydın Abi'ye, “Ben bunlarla daha fazla uğraşamayacağım. İzin verirsen ayrılmak istiyorum” dedim. Üzgündü, “Hakan nasıl istersen öyle yap. İster kal, ister git. Karar senin” dedi.
Yanından ayrıldım, yarım saat içinde eşyalarımı toplayıp, dilekçemi verip, arkadaşlarla vedalaştım. Birkaç hafta sonra Fikret Bila bana, “Dava aç, epey tazminat alırsın” diye akıl veriyordu. Kendisine, “Ben Aydın Doğan’ı dava mı edeceğim?” dedim.
Şamil Tayyar, Muharrem Sarıkaya tarafından Sabah’tan atıldığında açtığı dava sonrası 500 bin lira civarında tazminat almıştı. Ben ne kadar alırdım bilmiyorum…
2004 Aralık ayından sonra Aydın Abi ile bir sefer İstanbul da bir cenazede karşılaştım. Başka temasım olmadı. Hiç aramadı, ben de aramadım. 2017 Temmuz’unda ortak bir dostumuzla sohbet ederken beni anmışlar. Görüşmek de istemiş, sekreterine arattı. Telefondaki ilk sözleri, “Hakan, ben Aydın Doğan. Nasılsın?” olmuştu…
Aydın Abi için Atatürk ve vatan sevgisinin önemli olduğunu bilirim. Aileden varlıklıdır, sonradan görme değildir. Oltan Abi onun annesi için, “Çok muhterem bir hanımdır” derdi. Eskiden Kelkit’e gidip babasının ekmeğini yemeğen de yoktur. Satış sonrası yaptığı açıklamada “Devletimizin çıkarlarını, milletimizin hak ve hukukunu korumaya özen gösterdim. Benim ve ailem için Türkiye sevdası en büyük tutku oldu” diye vurguda bulunması anlamlıdır.
İşte medyadan çekilme kararı alan Aydın Doğan’dan sizlere bazı notlar…
Aydın Doğan ile iktidar arasında ilk yıllardan beri problem vardı. Çok baskı gördü. Cezalarla yıldırılmaya çalışıldı. Halkı zehirleyen Cargill ile uğraşmayan iktidar Doğan’ı bir kaşık suda boğmaya çalıştı.Basit bir misalle anlatmam gerekirse; malum D&R Doğan’ın şirketi. İstanbul’da yeni yapılan havaalanında D&R için yer tahsisi yapılmaması talimatı dahi verilmiş. “Aydın Doğan’a yer verilmeyecek” denmiş. Sabah grubu D&R'a rakip şirket kurmuş.
Bir hemşehrimin Türkiye’nin en büyük medya grubunun sahibi olmasından hep gurur duydum. Şimdi gidiyor olasından da üzgünüm.
İktidarı eline geçirenlerin şu yada bu işadamıyla, bürokratla, gazeteciyle adil olmayacak şekilde uğraşmaları hangi kitapta yazıyor? Bu sorunun yanıtı yok. Demokrasi farklı sesleri ortadan kaldırmak değil. Lakin Türkiye’de bu geçerli olmuyor. Herkes de seyrediyor.
Doğan grubunun satılmasına tepki göstermek için protesto gösterisi yapan olmadığına göre halkımız bu yaşananlardan çok memnun demek ki…
Aydın Doğan'ı arar bu memleket.
İki dudağın arasına sıkışan, 80 milyonluk bir Türkiye hayırlı olsun…
Güle güle Aydın Abi...