Türkiye’nin gündemi hiç sakin oldu mu? Ben anımsamıyorum.
Dolayısıyla çok önemli başlıkları geride bıraktığımız gibi aynı zamanda da unutuyoruz.
Aslında ‘Bunları Unutmayalım’ diye seri yapmak fena bir fikir gibi durmuyor.
Türk Telekom'un, TEKEL'in özelleştirilmesinde yaşananları unutmak mümkün mü?
Hatırlatan olmazsa üzeri örümcek bağlar...
Limak’ın sahibi Nihat Özdemir.
Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alay Komutanlığı inşaatını o yaptı.
Medyaya o dönem 1 triyonu aşan bir yolsuzluğun olduğu haberleri yansıdı.
Sivil ve üniformalı bazı isimler yargılandı.
Özdemir Müteahhitler Birliği Başkanlığı'ndan istifa etmek zorunda kaldı.
İddialar nedeniyle uzun yıllar canı sıkkın gezdi. Acaba şimdilerde can sıkıntısı geçti mi bilmiyorum…
Anlatmak istediğim şey bu işin farklı bir boyutu.
Andezit taşlarına basmadan Fatih Altaylı’nın, Özdemir ile davalık olması konusuna geçelim.
Altaylı, muhafız alayı ve Botaş odaklı bazı iddiaları internet sitesi ve tv programında yazıyor, konuşuyor. Nihat Özdemir bu durumdan epey huylanıyor. İkili arasındaki mücadele Anayasa Mahkemesi’ne kadar varıyor.
Anayasa Mahkemesi karar veriyor: Fatih Altaylı haklı, Nihat Özdemir haksız.
Mahkeme masraflarını da Özdemir ödüyor.
Anlayacağınız, Altaylı, Özdemir'e fena gol atıyor...
Madem inşaatlara, iddialara daldık, o zaman biraz da sorun ve çözüm eksenli notlar aktaralım.
Yolsuzluk yoluyla servet birikimi nasıl gerçekleşiyor?
Kamu İhalelerinde Fesat: İhale şartnamelerinin belirli şirketlere özel hazırlanması, rüşvet karşılığı fahiş fiyatlı sözleşmelerin imzalanması veya teslim edilmeyen hizmetler için ödeme yapılması.
Rüşvet ve İrtikap: İzin, ruhsat, imar değişikliği veya denetim süreçlerini hızlandırmak ya da usulsüzlükleri kapatmak için sistemli şekilde nakit veya gayrimenkul talep edilmesi.
Zimmet ve Görevi Kötüye Kullanma: Kamu fonlarının, devlet bankası kaynaklarının veya kurumsal bütçelerin doğrudan ya da paravan şirketler aracılığıyla kişisel hesaplara aktarılması.
Nüfuz Ticareti (Kayırmacılık): Siyasi veya bürokratik gücü kullanarak yetki alanındaki kararları ticari çıkarlara dönüştürmek, yakınlara avantajlı devlet teşvikleri veya kredileri sağlamak.
İmar Rantı ve Kara Para Aklama: İmar planı değişiklikleriyle arsa değerlerini usulsüzce artırmak ve elde edilen yasa dışı gelirleri off-shore hesaplar, gayrimenkul veya kabuk şirketler üzerinden sistemli şekilde aklamak.
Yolsuzluğun yaygın olduğu ülkelerde toplum ve ekonomi nasıl etkilenir?
Gelir Adaletsizliği: Servetin haksız ve kontrolsüz şekilde belirli bir grupta toplanmasına, orta sınıfın zayıflamasına yol açar.
Kamu Kaynaklarının İsrafı: Vergi gelirlerinin altyapı, sağlık ve eğitim gibi temel hizmetler yerine verimsiz ve maliyetli projelere aktarılmasına neden olur.
Piyasa Yozlaşması: Dürüst rekabet ortamını yok eder, yabancı ve yerli nitelikli yatırımları ülkeden uzaklaştırır.
Kurumsal Güvensizlik: Adalet sistemine, kamu kurumlarına ve devlet yapısına olan toplumsal inancı zedeler.
Yapılan araştırmalarda yolsuzluğa en az bulaşan ülkelerin başında Danimarka ve Yeni Zelanda çıkıyor.
'Tedbir nedir?' derseniz...
Cezasızlığın Önlenmesi: Yolsuzluğa karışanların makamı ve konumu ne olursa olsun tarafsız ve hızlı yargılanması.
Bağımsız Yargı Organları: Savcı ve hakimlerin siyasi baskılardan uzak, sadece hukuka bağlı kalacağı güvencelerin sağlanması.
Etkin Mal Varlığı Takibi: Kamu görevlilerinin ve ailelerinin servet değişimlerinin düzenli incelenmesi, kaynağı açıklanamayan servet için hesap sorulması.
Unutmadan...
'Milli irade hırsızlığı' da hiçbir şeye benzemez...