Türkiye iç kavgalardan çok çekti. Bu kavgaların altını harlayanlar hiç ara vermedi. Bizimkiler ise bir türlü ders almadı.
Muhsin Yazıcıoğlu ve Celal Doğan iki eski siyasi figür. Biri Ülkücü diğeri Dev-Sol’cu.
İkisinin ortak özellikleri:
*Siyasi kişilikleri.
*1980 öncesi kurgulanan tuzağın mağdurları arasında yer almaları.
*Anarşinin tavan yaptığı dönemde, eylemlerinin ‘memleketi kurtarmak’ olduğunu zannetmeleri…
1980 ihtilaline varan süreçte, Yazıcıoğlu ve Doğan’ın başrolünde olduğu müthiş bir tarihi anekdot var. Bugünkü konjonktüre bakınca yararlı olacağını düşündüm.
Yazıcıoğlu Ülkü Ocakları Başkanı iken Dev-Solcu Celal Doğan için ‘vur’ emri çıkarttı. Bunu duyan karşı taraf da boş durmadı. Onlar da Muhsin Yazıcıoğlu için ‘ölüm emri’ verdi.
Kader bu ya, emirler yerine getirilemiedi. İkisi de hayatta kaldı.
Ardından 1980 darbesi geldi.
İkisi de ilk tutuklananlar arasında yer aldı. Onları tutuklayanlar bir de sürpriz yaptı. Birbirleri hakkında ‘vur’ emri veren iki isim hapiste aynı hücreye atıldı. İki düşman, aynı koğuş...
O koğuş onlar için tam bir ders alanı oldu. Yaşananları değerlendirdiler, uzun uzun konuştular. Tabiri caizse akılları başlarına o hapishanede geldi. Koğuşta düşmanlık gitti, dostluk başladı. Bu dostluk Yazıcıoğlu hayatını kaybedene kadar devam etti.
Eşi Gülefer Hanım’ın, Muhsin Bey’i ziyaretlerinin birinde, evdeki ekonomik sorunlar konuşuluyordu. Gülefer Hanım, “Muhsin elde hiç para yok. Çocuklar var, ne yapacağım” dedi. Muhsin Yazıcıoğlu, “Kardeşlerimize, ailemize git. Başka kimseden para mara isteme” diye tembihte bulundu.
Koğuş arkadaşı Celal Doğan bu sohbete kulak misafiri oldu.
Aradan kısa bir süre geçti. Gülefer Hanım’a bir aracı 10 bin lira para bırakırken, “Celal Doğan gönderdi” notunu iletti.
Gülefer Hanım soluğu Muhsin Bey’in yanında aldı. Durumu anlattı, “Muhsin böyle böyle Celal Doğan diye biri 10 bin lira gönderdi” dedi.
Muhsin Yazıcıoğlu duygulandı, eşine, “Git kendi paran gibi kullan” karşılığını verdi.
Eşi gittikten sonra da Celal Doğan’a teşekkür etti. Hapisten çıkınca iade edeceğini ifade etti. Celal Bey, “Karşılık bekleyerek vermedim. Borç değil o” diye çıkıştı.
Darbe mağdurları yıllar sonra özgürlüklerine kavuştuktan sonra siyaset arenasının iki önemli figürü haline geldi.
Yazıcıoğlu Büyük Birlik Partisi’ni kurdu. Milletvekili olarak Meclis’e girdi.
Celal Doğan da Gaziantep’te Büyükşehir Belediye Başkanlığı yaptı. Milletvekili de oldu.
Doğan aynı zamanda spora da meraklıydı. Gaziantepspor Başkanı olarak takımını başarıyla yönetti. İşte o dönemlerde yolu Sivas’a düştü. Sivasspor’la müsabakaları vardı. Muhsin Yazıcıoğlu’da memleketi Sivas’ın yolunu tutu. Celal Doğan’ı ve yanındakileri yemeğe davet etti.
Ekip Sivas’ın ünlü köftecilerinden birinde buluştu. Sohbet başladı, Birbirlerine “sen benim için ‘vur’ emri verdin” diye takıldılar. Geçmiş yad edilirken iki devin gözleri doldu ve gözyaşlarına engel olunamadı.
1980 öncesi sağcı-solcu kavgası vardı. Sonrasında PKK terör örgütü musallat oldu. Türk-Kürt ayrıştırması için yapmadıkları kalmadı. Laik-Anti Laik çekişmesi moda oldu. Araya FETÖ de girdi. FETÖ masum bir sürü hayatı altüst etti. Ülkeye zarar verdi.
Nevruz’da sergilenen densizlikleri, geri zekalılıkları, cüretkarlıkları görünce bu tarihi anekdotu paylaşmak istedim. Devlete baş kaldırmanın sonu bellidir.
Siz siz olun başkalarının oyununda piyonluk etmeyin…