Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ın, 'Cumhuriyet Bayramı’nın hemen arifesinde Konya’da temasları vardı. Konuşmalarında oldukça çarpıcı mesajlar verdi.

Önce tespit:

“Türkiye’nin güney sınırlarından ekonomisine kadar her yerden kuşatılmaya çalışıldığı bir dönem. ”

Sonra çare:

“Bir olacağız, hep birlikte iri olacağız, diri olacağız, kardeş olacağız, hep birlikte Türkiye olacağız. Olacağız ki o senaryoları yırtıp atabilelim. Bunu Çanakkale’de yaptık, bunu Kurtuluş Savaşında yaptık, bunu 15 Temmuz’da yaptık. İnşallah önümüzdeki süreçte de aynı iradeyi, aynı kararlılığı, aynı cesareti ortaya koyacak ve ülkemizi aydınlık geleceğine hep birlikte taşıyacağız”

Ardından meydan okuma:

“Bizi bölemeyecekler, bizi parçalamayacaklar ve evvel Allah dünyaya Türkün, bu Türk yurdunun inşallah şanını çok daha güçlü kılarak evvel Allah bildireceğiz, duyuracağız. ...Bu mesajları gönderenler emin olsun, hepsini aldık, hepsini de devlet ve millet hafızamıza kaydettik. Hepsi de hesabını göreceğimiz gün geldiğinde çıkartılıp ortaya konulacaktır. Ama biz biliyoruz ki, bu işler heyecanla ve fevri çıkışlarla değil, sabırla ve planlı, programlı hamlelerle yürütülmek zorundadır.”

Ve özeleştiri:

“Gönül daha ilerisini, daha iyisini, daha güzelini elbette ister. Kazanabileceğimiz hâlde kaybettiklerimizin muhasebesini, değerlendirmesini hep yaptık, yapıyoruz, yapacağız. Hataları ve eksikleri görmek başka bir şeydir, bunlara takılıp kalmak bambaşka bir şeydir. Bizim yönümüz daima geleceğe dönük olmalıdır, bununla birlikte geçmişimizi de çok iyi bilmemiz lazımdır.”

Benim çok önemsediğim satırlar ise şöyle:

“Türk milletinin yeniden gerçek gücünün ve sınırlarının farkına varması karşısında adeta birileri kudurmuş durumda. Türkiye artık gücünün, imkânlarının ve yapabileceklerinin bilincinde bir ülkedir. Türk milleti yüz milyonlarca kardeşiyle birlikte yeniden kurulan dünyada hak ettiği yeri almanın kararlılığı içinde.”

Türkiye’yi anlamakta zorlanan dünyaya da şu cümleleri okumalarını önerebiliriz:

“Türkiye’nin bu dirilişinden, bu silkinişinden, bu yükselişinden rahatsız olanlar terör örgütleriyle el ele verip önümüzü kesmeye, bizi yeniden kendi biçtikleri dar gömleğe sığdırmaya çalışıyorlar. Hâlbuki biz gönlümüze çizilen hudutların darlığına isyan eden bir milletiz, kükreyen bir milletiz. Türkiye’ye, ‘Irak’ta ne işin var, Suriye’de ne işin var, Somali’de ne işin var, Afrika’da ne işin var, Balkanlar’da, Kafkaslar’da ne işin var?’ diyenlere sormak lazım; peki sizin buralarda ne işiniz var? Çünkü bunların derdi yok, bizim derdimiz var derdimiz, biz dertliyiz. Biz buralardayız, çünkü bizim bu coğrafyaların hepsiyle de çok güçlü tarihî ve insani bağlarımız var. Buralarda ağlayan her çocuğun gözyaşını silmek, başını okşamak bizim boynumuzun borcudur. Buralarda yüreğine ateş düşen her anneye omuz vermek bizim asli vazifemizdir. Kendi vatandaşlarının güvenliği uğruna dünyayı kana ve ateşe bulayanlar, iş bizim vatandaşlarımızın güvenliğine geldiğinde bir anda kavramları, tanımları, sınırları değiştiriveriyorlar. Demokrasi onlara başka, bize başka işliyor. İnsan hakları onlarda başka, bizde başka tanımlanıyor. Hukuk onlarda başka, bizde başka algılanıyor. Her türlü uluslararası kural, kaide, teamül onlara başka, bize başka uygulanıyor.”

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dikkatinizi çektiğim bu açıklamaları, “devlet adamı” portresine işaret ediyor. Bunlar gerçekten de çok değerli ifadeler…

Ama aynı Erdoğan, aynı yerde yani Konya’da başka sözler de dile getirdi. Bazılarını birlikte okuyalım:

-Karşımızda varlık gayesi ana muhalefet olarak kalmak olan bir siyasi parti bulunuyor, böyle olduğu için de ana muhalefet partisi ülkenin ve milletin hiçbir meselesiyle ilgilenmiyor, hiçbir proje üretmiyor, hiçbir fikir ortaya koymuyor.

-Sen şimdi ey Kılıçdaroğlu, çalış da 2019’un Mart’ına hazırlan, bak ardından da Kasım seçimleri var.

- Ana muhalefetin başındaki zat geçtiğimiz günlerde bu şekilde kafasını kaldırdı ve lütfedip iki hususta görüş beyan etti.

- Önce sen bu namus kavramını bir öğren de meydana öyle çık.

- Senden demokrat olmaz, senden olsa olsa darbecilere şakşakçı olur, başka bir şey olmaz.

İlk bölümle ikinci bölüm arasında uçurum var. Birisinde “devlet adamı” öbüründe “siyaset adamı” karakteri ön plana çıkıyor. Birisinde “ağır” ve “gönüllere dokunan” anlatım var, diğerinde ise “ayrıştıran” ifadeler.

Kanaatime göre “devlet adamlığı” ile “siyaset adamlığı” aynı gömlekte pek şık durmuyor.

Sevgiyle kalın…