Türkiye’nin gündemi oldukça yoğun. Terörle mücadele ve bu eksende hem yurt içinde hem de yurt dışında gerçekleştirilen operasyonlar öncelikli konu. Her ne kadar iktidar tarafından belli edilmemeye çalışılsa da ekonomideki sıkışıklık diğer başlık.
İç siyasette ise gündem ittifaklar. Ak Parti, MHP ile anlaştı. Birlikteliğin adını ‘Cumhur İttifakı’ koydular. Ama iktidar için bu yeterli değil. O yüzden BBP’yi ve SP’yi de bu ortaklığa katma arayışları var. BBP davete sıcak baktığını ortaya koydu. Başkanlık Sistemi’nin oylamasında iktidarla beraber ‘evet’ cephesinde yer aldığını anımsadığımızda, Mustafa Destici’nin de Ak Parti – MHP ittifakına katılması güçlü bir olasılık.
SP ise iktidara ümit vermiyor. Genel Başkan Temel Karamollaoğlu Cumhurbaşkanlığı seçimi için daha önce ‘kendimiz aday göstereceğiz’ demişti. Şu anda bu sözlerin gerektirdiği bir çizgide ilerlediğini gözlemliyoruz.
Merhum Necmettin Erbakan’ın talebeleri arasında görüş ayrılığı dikkat çekiyor.
Tayyip Erdoğan, Abdullah Gül, Abdullatif Şener, Erbakan’ı terk edip Ak Parti’yi kurduklarında ‘gömlek değiştirdiler’ eleştirileri gelmişti.Milli Görüş’ün efsane lideri merhum Necmettin Erbakan, Ak Parti’yi kuran ve partisini terk edenler için, “Milli Görüş gömleğini çıkardılar, Amerikan çuvalını giydiler. AKP’yi kuran, kurduran siyonizmdir. Altın başka, paslı teneke başka. Bunların hesabını ne bu dünyada ne öbür dünyada verebilirler” diyordu.
Manzaraya bakınca Karamollaoğlu ve partisinin Erbakan çizgisinde durduğunu bu nedenle de kulvar değiştiren mevcut iktidar sahipleriyle ayrıştığını söyleyebiliriz. Bu durum, SP’nin Ak Parti dışındaki senaryolarda rol almasını olası kılıyor.
Yeni kurulan İYİ Parti anketlerde hedeflediği oranları yakalayamasa da, siyaset satrancında önemli bir pozisyon işgal etmeyi başardı. Meral Akşener başkanlığında çalışmalarını sürdüren İYİ Parti, iktidarı şiddetli eleştiriyor. Buna karşın suçlamalarına iktidar cephesinden yanıt gelmiyor. İktidar, Akşener ve ekibi ile kavgaya girmekten uzak duruyor. İktidar karşıtı oluşumların İYİ Parti dikkate alınmadan gerçekleştirilemeyeceği gözleniyor.
Çoğu milletvekili ve eş genel başkanı tutuklanan HDP, belli bir oy oranıyla aktörler arasında. Partinin en büyük sorunu terörle arasına kesin ve net bir çizgi çekememesi. Bu durum onları Türkiye’nin partisi olmaktan uzaklaştırıyor. Diğer patilerin HDP’ye yaklaşımlarındaki esas etken bu realite. Gelecek günlerde “terörü ve PKK’yı reddediyoruz” şeklinde bir çıkış yaparlar mı? Böyle bir adım atarsalar yansıması nasıl olur? Bu soruların yanıtı merak konusu. Diğer merak edilen ise HDP’nin seçimlerde tek başına mı yoksa herhangi bir ittifakın ortağı olarak mı yer alacağına dönük...
CHP ana muhalefet, yeri belli. Ancak 2002’den beri Ak Parti’ye yenilmekten bıkmadılar. Hele yüzde 50 artı 1 barajı gelmişken tek başlarına kazanmaktan uzaklar. Zaten ana muhalefetin alternatif olamaması başka formüllerin gündeme gelmesinin de nedeni.
İktidarın planlarına engel olabilecek 3 parti öne çıkıyor. O partiler olmadan ana muhalefetin varabileceği bir hedef yok.
İYİ Parti, SP ve HDP iktidarın planları önündeki en büyük engeller olarak görünüyor. Aslında, Abdullah Gül’ü de ‘partisiz engel’ olarak tanımlayabiliriz. Zira Gül ‘kazanmak yerine, kaybettirmek üzerine’ bir yola girerse iktidarın işi daha da zorlaşır.
Mevcut şatlarda, İYİ Parti-SP, CHP-İYİ Parti, CHP-HDP, SP-HDP, İYİ Parti-HDP-SP ittifak senaryoları; Ak Parti-MHP-BBP ortaklığının karşısındaki seçenekler olarak sayılıyor. Bunlara farklı versiyonlar da ilave edilebilir.
Kanaatime göre, Türkiye de artık her ihtimal olabilir, hiçbiri bizi şaşırtmamalı. Buna seçim boykotu da dahil…
Sevgiyle kalın…