Prof. Dr. Esat Arslan geçenlerde önemli bir noktaya temas etti. Prof. Arslan, “Amerikan ordusu 125 tane gemiyi, 60 tane hava platformunu, 16 bin deniz personelini bir tatbikata çıkaramaz” dedi.
Esat Hoca, “Hürmüz ablukası için tahsis edilen gemi sayısı 24. Biz aynı anda 125 gemiyi tatbikat için çıkarıyoruz. Herkes bununla gururlansın: Hürmüz'e 24, Deniz Kurdu Tatbikatı'na 125 gemi!” diye de eklemişti.
Bu Türk Silahlı Kuvvetleri’nin (TSK) hem gücünün hem operasyon kabiliyetinin çok güzel ve gurur veren bir örneği.
TSK, hem bölgesel hem de küresel jeopolitik dengeler açısından gerçekten de kritik bir öneme sahip. Peki kıymet nereden geliyor?
Coğrafi ve Stratejik Konum: Türkiye; Avrupa, Asya ve Orta Doğu'nun kesişim noktasında, Karadeniz ve Akdeniz'i bağlayan boğazların kontrolüne sahip bir konumda. Bu istikrarsız ve çatışma riskinin yüksek olduğu coğrafyada Türk ordusu, ülkenin toprak bütünlüğünü ve egemenliğini koruyan en büyük güvence.
Askeri Güç ve Kapasite: TSK, personel sayısı, disiplini ve lojistik kabiliyeti bakımından dünyanın en güçlü orduları arasında yer alıyor. NATO'nun ABD'den sonraki ikinci büyük insan gücüne sahip ordusu konumunda.
Caydırıcılık ve Bölgesel İstikrar: Doğu Akdeniz, Ege, Kafkaslar ve Orta Doğu'daki güç dengelerinde TSK'nın varlığı belirleyici bir caydırıcılık unsuru. Bölgedeki krizlerin derinleşmesini önlemede ve enerji hatlarının güvenliğini sağlamada önemli bir rol oynuyor.
Uluslararası Görevler ve Barışı Koruma: Türkiye, NATO başta olmak üzere BM ve AB çerçevesinde Bosna-Hersek'ten Kosova'ya, Somali'den Katar'a kadar birçok bölgede barışı koruma ve istikrarı sağlama misyonlarında aktif görev alıyor.
Savunma Sanayi ve Yerlilik: Son yıllarda yerli savunma sanayisinin (İHA/SİHA'lar, zırhlı araçlar, mühimmatlar, deniz platformları) gelişmesiyle birlikte, TSK'nın dışa bağımlılığı ciddi oranda azaldı ve bu durum ordunun operasyonel esnekliğini ve bağımsız hareket kabiliyetini artırdı.
Yani; Türk ordusu, sadece Türkiye'nin ulusal güvenliğinin değil, aynı zamanda çevre bölgelerdeki istikrarın ve küresel ittifakların da temel yapı taşlarından biri.
Türk Silahlı Kuvvetleri'nin gücünü nicelik ve nitelik olarak açıklamak gerekirse şunları söyleyebiliriz.
Sayısal Veriler
Global Firepower'ın 2026 yılı askeri güç endeksine göre Türkiye, konvansiyonel savaş kabiliyeti bakımından dünya genelinde 9. sırada yer alıyor. Bu sıralama, TSK'yı küresel ölçekte en güçlü ilk 10 ordu arasına yerleştirirken, bölgesel (Orta Doğu ve Doğu Akdeniz) düzeyde net bir lider konuma getiriyor.
İnsan Gücü: Yaklaşık 481.000 aktif personel ve 380.000 rezerv gücüyle NATO'nun en büyük ikinci insan gücü.
Hava ve Kara Gücü: Bin 100'ün üzerinde hava aracı unsuru ve 2 bin 200'den fazla tanktan oluşan devasa bir zırhlı armada.
Gerçek Saha Deneyimi
TSK'yı sadece sayılardan ibaret olan birçok dünya ordusundan ayıran asıl fark, gerçek savaş ve operasyon tecrübesi. Birçok Avrupa ordusu uzun yıllardır büyük ölçekli ve aktif operasyon yönetmemişken, TSK asimetrik harp, sınır ötesi harekatlar, müşterek operasyonlar ve hibrit savaş senaryolarında kesintisiz bir pratik deneyime sahip.
Teknolojik Dönüşüm
Ordunun gücünü asıl çarpan etkisiyle artıran unsur, yerlilik oranı yüzde 80'leri bulan savunma sanayisidir. İHA/SİHA teknolojisinde (Bayraktar TB2, Akıncı, Anka) doktrin yazan bir seviyeye gelinmesi, TCG Anadolu gibi çok maksatlı amfibi hücum gemilerinin envantere girmesi ve yerli mühimmat çeşitliliği, TSK'ya ambargolardan etkilenmeyen bağımsız bir hareket alanı kazandırdı.
TSK bugün sadece bölgesel bir caydırıcı güç değil, jeopolitik krizlerde hamle başlatan ya da denge değiştiren (örneğin Karabağ, Libya, Suriye sahalarında görüldüğü gibi) küresel ölçekte ağırlığı olan bir ordu olarak Türk milletini gururlandırıyor.
Rakip yok
Konvansiyonel (geleneksel) bir savaş senaryosunda, mevcut askeri kapasite, lojistik güç, yerli mühimmat stoku ve derin saha tecrübesi dikkate alındığında bölgede TSK ile doğrudan baş edebilecek tek bir ordu bulunmuyor. TSK, Orta Doğu ve Doğu Akdeniz havzasında net bir askeri üstünlüğe sahip.
Ancak, bölgedeki diğer güçlü aktörlerin TSK'ya karşı tamamen farklı asimetrik veya teknolojik avantajları var.
Bölgesel güç dengesini etkileyen ülkeler hangileri bakalım…
İsrail: Teknolojik ve Nükleer Güç
İsrail, konvansiyonel ordu büyüklüğü ve derinlik açısından TSK ile kıyaslanamaz (nüfus ve coğrafi kısıtlar nedeniyle). Ancak iki kritik avantajı var.
Hava Üstünlüğü ve İstihbarat: Envanterindeki yoğun F-35 filosu ve ABD ile anlık veri paylaşımı sağlayan istihbarat ağı çok güçlüdür.
Nükleer Caydırıcılık: Resmi olarak kabul edilmese de İsrail'in nükleer silahlara sahip olması, ona bölgedeki tüm ülkeler karşısında mutlak bir stratejik koruma kalkanı sağlıyor.
2. İran: Asimetrik Harp ve Füze Kapasitesi
İran, TSK ile karşı karşıya gelebilecek devasa bir insan gücüne (610 bin aktif personel) sahip olsa da tank, zırhlı araç ve hava kuvvetleri gibi konvansiyonel unsurları oldukça yaşlı ve demodedir. Buna rağmen TSK için ciddi bir tehdit / denge unsuru olmasının sebepleri şunlardır:
Bölgesel Vekil Güçler: Lübnan'dan Yemen'e, Irak'tan Suriye'ye uzanan çok geniş bir milis ve vekil güç (Direniş Ekseni) ağına sahip olması.
Balistik Füze Armada: Bölgenin en büyük balistik ve seyir füzesi envanterine sahip. Konvansiyonel bir çatışmada cephe gerisini, şehirleri ve stratejik tesisleri hedef alma kapasitesi çok yüksek.
3. Mısır: Sayısal Konvansiyonel Güç
Arap dünyasının en büyük ordusuna sahip olan Mısır, özellikle son yıllarda Rafale jetleri, Mistral helikopter gemileri ve Rus T-90 tankları ile ciddi bir modernizasyon yaptı.
Saha Sınırı: Lojistik ve operasyonel tecrübe açısından TSK'nın gerisinde olsalar da, özellikle Doğu Akdeniz deniz yetki alanları ve Libya gibi sahalarda Türkiye'nin karşısındaki en büyük konvansiyonel ağırlığı oluşturuyor.
Mevcut dengelerde TSK; yerli savunma sanayisi sanayii entegrasyonu, deniz, kara ve hava kuvvetlerinin müşterek harekat kabiliyeti ve kesintisiz operasyon yönetme tecrübesiyle bölgenin en komple askeri gücüdür. Diğer ülkeler Türkiye ile topyekün bir savaşı göze alamaz; ancak İsrail teknolojik/nükleer kapasitesiyle, İran ise asimetrik ve füze gücüyle TSK'nın bölgedeki mutlak hareket alanını sınırlayan temel aktörler.
Topyekün ve konvansiyonel bir askeri çatışma senaryosunda, bölgede TSK’nın operasyonel kabiliyetiyle, lojistik derinliğiyle ve yerli mühimmat üretim gücüyle aşık atabilecek, yani onu durdurabilecek bir rakip yok.
Ancak modern dünyada güç sadece tank, tüfek sayısı veya askerin gücüyle ölçülmüyor.
‘Rakipsiz’ tanımını esneten iki büyük kırılma noktası var..
Askeri İttifaklar ve Diplomatik Bloklar: Hiçbir ülke sahaya tek başına çıkmıyor. Örneğin, Ege ve Doğu Akdeniz'de Yunanistan askeri olarak TSK'nın dengi değildir; ancak arkasına aldığı AB, ABD ve Fransa gibi diplomatik/askeri bloklar Türkiye için aşılması gereken çok katmanlı bir siyasi ve ekonomik direnç oluşturur.
Asimetrik Tehditler: Klasik bir ordunun gücü, karşınızda düzenli bir ordu olmadığında (örneğin terör örgütleri, siber saldırılar veya İran'ın bölgeye yayılmış milis ağları gibi) tam kapasiteyle sonuca ulaşamayabilir. TSK bu asimetrik tehditlerle mücadelede dünyada en deneyimli birkaç ordudan biridir, ancak bu tür savaşlar cephede kesin ve hızlı bir zafer kazanmayı zorlaştırır.
Yani TSK, saf askeri güç, tecrübe ve teknolojik bağımsızlık açısından bölgede rakipsizdir; ancak jeopolitik masadaki ittifaklar ve ekonomik dengeler, bu askeri gücün sahada mutlak ve serbestçe kullanımını sınırlandıran etkenlerdir.
Mehmetçikle sorunu olanın, Türkiye'ye karşı kötü düşünceleri var demektir...