Tarihin en büyük askeri yığınağının yapıldığı İran çevresine bu kadar asker&mühimmat sadece gözdağı vermek için gönderilmiş olabilir mi? Ya da İsrail ile İran’ın çatıştıkları ve 12 gün savaşı adı verilen aslında 1 yıl öncesinden başlatılan harekâtlar devam etmeyecek mi? Hatta İsrail intikam almayacak mı? İsrail’in Gazze, Husiler, Hizbullah ve Suriye sonrası aşama aşama devam eden planının son adımı olan İran da yarım bırakılan iş bitirilmeyecek mi?

Öncelikle, ABD saldırı planı yaptığı herhangi bir bölgeye operasyonun komutası için erken uyarı ve kontrol uçakları olan Awacs gönderir. Envanterde sadece 15 olan bu uçaklardan 6 tanesi bölgeye gönderilmiş durumda. Bu 6 Awacs, ABD’nin bölgeye intikal ettirdiği ve zaten var olan üslerde bulundurduğu yaklaşık 300 adet: F-35A, F-22A (12 adeti İsrail’in güneyindeki Nevatim hava üssünde görevi ise hava savunma sistemleri ile radarları etkisiz hale getirmek), F-15B, F-16’ları ve bunlara yakıt ikmali yapacak tam 39 adet KC-135 R’leri komuta edeceklerdir. Yakıt ikmal tanker uçakları daha geçen hafta bölgeye ulaştı. Yine geçen hafta, 29 adet C-17 Globemaster 3 tipi ağır nakliye uçakları da Avrupa’dan, mühimmat alıp Ortadoğu’ya gönderildi. Bu sevkiyatların bir kısmı da Teksas da bulunan 69. Hava Savunma Tugayının olduğu yerden yapıldı. Bu üsde Patriot ve THAAD savunma füzeleri bulunmaktadır. Füzeler de Ürdün, Katar, Irak gibi ülkelerde bulunan ABD üslerine yerleştirildi. Üslerdeki, ihtiyaca gerek olmayan diğer personeller ise güvenli bölgelere sevk edildi.

Kısaca, çok geniş kapsamlı ve uzun sürecek bir saldırının hazırlıkları yapılmaktadır. ABD en az kayıp verecek şekilde önlemler almaya çalışmaktadır. ABD’nin bölgede 1 uçak gemisi, sekiz muhrip gemisi, 3 adet de mayın tarama gemisine dönüştürülmüş kıyı muharebe gemileri bulunmakta. İçinde USS Gerald R Ford isimli bir başka uçak gemisi ile birlikte 3 adet de muhrip olan bir filo daha bölgeye gelmek üzere. Yeni filo 25 Şubat akşamı Umman açıklarına ulaşacaktır. Her iki filoda da 4 adet koruma amaçlı denizaltı da bulunmaktadır. Hint Okyanusunda bulunan İngiltere kontrolündeki ve B2 hayalet bombardıman uçaklarının bulunduğu, hatta uçak gemilerinin de yanaşabildiği Diego Garcia üssünden ise ABD, İngiltere izin vermediği için faydalanamayacak. Bu üs İran’a 5300 km mesafede. 

Bu arada bir uçak gemisi nasıl batırılabilir. Biraz da o konuda bilgi vereyim. Malum bölgede iki uçak gemisi olunca merak eden çok oluyor. Mühimmat taşıyan dronlar, ucunda patlayıcı bulunan mini insansız hava araçları, akıllı deniz mayınları, kamikaze insansız deniz araçları, otonom torpidolar, başıboş dolanan mühimmatlar, hem su üzerinde hem de suyun altında yüzebilen DAY-KİDA ve SİHA'lardan ateşlenen çok sayıda mini füzeler… Ancak, aynı anda tüm bunların saldırıda bulunmaları halinde herhangi bir uçak gemisi çaresiz kalabilir. Birde uçak gemisi görev grubuna güvenli mesafeden gizlice yaklaşmayı başarmış bir denizaltı da bu 'dev filo' için önemli bir tehdit unsuru olabilir. Yine de batmaz. Çünkü içinde yüzlerce hava dolu batmaya engel bölümler bulunmaktadır. Sadece etkisiz kalabilir. Bir başkası, nükleer yakıt deposuna ciddi bir patlayıcı yerleştirmek gerekir. O zaman da tüm işlevini yitirir. 

Bunlardan başka, İran’a saldırı kademeli olacaktır. Sokak gösterilerinin de tekrar yoğunlaşması da planın bir parçası. ABD’nin asıl istediği ise devrim muhafızları veya ordunun içinden bir darbe yapabilmek. Ama bunu yapacak bir lider yok ve İran potansiyel muhalif isimleri de ordudan uzaklaştırdı.  Saldırılara bahane ise hazır: görüşmeler yaptık, ama İran tarafı nükleer silahlar hususunda isteklerimizi karşılamadı (aslında tüm olay 450 kg zenginleştiriliş uranyum. Evet İran’ın elinde ancak bu kadar bulunmakta) diyeceklerdir. O yüzden de vurulacak hedeflerde ağırlıklı olarak askeri komuta üsleri ve liderleri (en üst düzey askeri karargah olarak bilinen Hatemu'l Enbiya Merkez Karargahı ve Komutanı olan Tümgeneral Ali Abdullahi veya Hamaney ile oğlu gibi) hava savunma veya saldırı füze sistemleri ile nükleer tesisler olacaktır. 12 gün savaşında da İsrail en çok bu hedefleri vurmuştu. İran ise çelik katkılı beton ve kayalar ile başta Parchin askeri üssü ile Natanz ve İsfahan vb. hedefleri güçlendirmiş durumda. Mobil füze rampaları ise sürekli yer değiştirmekte. 

Çin'in 9. Büro'su Tahran'da

İran’ın kozları ise yüzlerce balistik süpersonik ve hipersonik (Fettah 2. 1400 km menzilli, 5 mach hıza ulaşabilen hipersonik, Hayberşıken. 1450 km menzilli, son derece manevra kabiliyetine sahip balistik, Paveh. 1650 km menzilli, düşük irtifadan uçan seyir, Kadir. 1950 km menzilli, çift yakıtlı kademeli tasarıma sahip, İmad. 1600-2500 km menzilli, sıvı yakıtlı ve yönlendirme sistemleriyle donatılmış) füzeleri ile Çin’den aldıkları elektronik askeri destekler. Bu füzelerden en önemlileri, 300 km menzili olan çok alçak irtifadan seyir ederek vurulması güç olan, mach 3 hızına çıkabilen, 250 kg’lık patlayıcı başlığa sahip gemi katili diye bilinen CM-302’ler. Yine Çin yapımı, HY-2 Silkworm seyir füzeleri, HQ9 uçaksavar füzeleri. Elektronik olan ve “Göz ve Yumruk” diye adlandırılan sistemlerde ise İran füzelerine kesintisiz bilgi sağlayan uydu ağları ile ABD hayalet uçaklarını görünür kılan YLC-8B radar teknolojisi bulunmaktadır.  Ayrıca İran füzelerinin görünmesini engelleyen, BeiDou uydu navigasyon destekli, GPS sistemi de bulunmakta. Yani Çin dünya yörüngesindeki alçak uydu ağları ile potansiyel hedeflere yönelik sinyal istihbaratı ve arazi ölçümleri yapmakta, yüksek çözünürlüklü coğrafi konum belirleme teknikleri ile lojistik merkezler ve hava savunma bataryaları için hassas koordinatlar üretmekte, uydu ağları ile güncel ve sık veriler üretmekte, böylece İran’ın yer tabanlı radarları ile dronlar için hedef hareket modüllerini netleştirmektedir. Bu durumda da İran hem hareketli hedefleri vurmada hem de hasar tespitleri ile öncelikli saldırılarını yeniden organize etme imkânına kavuşmuş durumdadır. Çin ayrıca İran’a stratejik tesislerin güvenliği, elektronik istihbarat, veri güvenliği sağlama ve yükseltme programını da 12 gün savaşından sonra yürütmeye almıştır. Çin yapımı yazılımların tamamı şifreli ve kapalı olup sızmaya yönelik hackerlık imkânsız gibi görünmektedir. Ayrıca kontra-espiyonaj konusunda çok uzman olan Çin’deki “Dokuzuncu Büro” İran da ayrı bir operasyonel birim kurarak Mossad ve CİA bağlantılı her türlü insani (Humint) ve teknik ile elektronik (Sigint ve Elint) istihbaratı da engellemeye çalışmaktadır.

Son olarak, ABD’nin Kudüs büyükelçisinin de dediği gibi İsrail’in vaat edilmiş toprakları elde etmeye hakkı var. Bu Tanrının isteği. Savaşı kimlerin istediği ve altında yatan mantığı düşünün. ABD’li yetkililerin ne derece İsrail yanlısı olduğunu anlayın. Bana göre dünyanın en büyük iki yalanından biri bu, diğeri de İbranilerin seçilmiş halk olmasıdır. Değiştirilmiş Tevrat da yer alan bu ifadelere göre ise önlerindeki en büyük iki engel İran ve Türkiye kalmıştır. Tabii ABD saldırırken İsrail de vuracaktır. Sadece İran’ı değil. Yemendeki Husiler, Lübnan da bulunan Hizbullah’ı da vuracaktır. İran da molla rejimi gidene kadar savaş devam edebilir. Yerine gelecek şah ise Çin ile tüm işbirliğini bitirecek ve İran’daki tüm doğalgaz ve petrol tesislerini ABD ve diğer batılı firmalara açacak, mollalardan oluşan bürokratik ve askeri kadroları dağıtacak, devrim muhafızları gibi paralel ordu yapılanmasını lağv edecek, hatta İran ordusunu da büyük ölçüde dağıtıp, muharip gücünü azaltacaktır. Sonraki aşama da İran’ın bölünmesi planı devreye sokulacaktır.